Speelkameraadje

Speelkameraadje

“Oh een broertje of zusje! Wat leuk, een speelkameraadje voor je!” Dat is wat kinderen vaak te horen krijgen als de aanstaande baby aan de buitenwereld bekend wordt gemaakt.

Yeah, right…

Ik kwam een keer tegelijk met het kraamgezin binnen en terwijl papa de baby uit de maxi-cosi wilde pellen zei het zusje: “Nee, laat haar jasje maar aan, dan gaan we schommelen”. Ja, hoezo dan niet? Dat zei iedereen toch?

Dat je er het eerste jaar niets mee kan of aan hebt, zeggen ze er niet bij. Dat ze het tweede jaar je prentenboeken verscheuren, op je duplo en de bandjes van je autootje gaan kauwen en met je kleurpotloden gaan gooien ook niet. En dat ze daarna ook steeds met het speelgoed willen spelen waar jij net mee bezig bent, en gaan huilen als ze het niet krijgen, waarna je moeder zegt: “geef het maar, speel jij maar even met wat anders…” al helemaal niet.
Oh wat een genot, zo’n kleine indringer erbij!

En dan nog de gezellige familiekiekjes. De baby bij mama op schoot…Op het plekje waar jij eerst zat… Vervolgens moeten jullie ook nog samen op de foto. Jij, met je pasgeboren broertje of zusje op je schoot.
Bij de nog wat jongere broertjes of zusjes moet ik vaak in de aanslag staan want als de baby gaat huilen kieperen ze hem of haar zonder moeite zo van hun schoot. Ik ben inmiddels volleerd baby-vanger!

Al deed het oudere zusje bij ‘mijn’ laatste gezin het wel slim. Ze was al bijna drie en vond haar nieuwe zusje ontzettend leuk. Als ik ’s morgens binnenkwam lag ze gezellig naast haar moeder in bed met haar zusje in haar armen. Oké, ondertussen meer interesse in de tekenfilm met eenhoorns, en geen oog voor mij noch haar zusje. Totdat deze aanstalten maakte om te gaan huilen. Ze schoof, met nog één oog op het televisiescherm, haar zusje voorzichtig richting haar moeder en zei: “Hier, ze wil weer bij je drinken!”

Laat een bericht achter

Your email address will not be published.