Olifant in de achtertuin

Olifant in de achtertuin

Bij bijna elk gezin krijg ik, net als al mijn collega kraamverzorgenden, de vraag of ik kinderen heb. Als ik dat met ‘nee’ beantwoord valt er altijd een pijnlijke stilte…Ik probeer dat soort stiltes altijd met humor op te lossen door te zeggen dat ik de ware Jacob pas tegenkwam toen mijn eitjes al over de houdbaarheidsdatum waren.

Natuurlijk wilde ik als klein meisje vroeger mama worden, én juffrouw, én kraamverzorgster, én stewardess, én naast Bertram Bierenbroodspot de weg naar Hamelen terugvinden, én de moord bij Q en Q oplossen. Maar hé, één van de zes is gelukt!

Misschien, als ik mijn lief tien jaar eerder was tegengekomen, was het anders gelopen. Dan had ìk misschien de mooiste, liefste, knapste kinderen gehad. Maar je kan niet alles hebben in het leven.

Heel soms krijg ik de opmerking dat het wel raar is, een kraamverzorgster zonder kinderen. Maar dan antwoord ik altijd dat de olifanten verzorger van Artis thuis ook geen olifant in zijn tuin heeft!

En mijn antwoord op de vraag van mijn kraamgezin of ik het niet jammer vind?
Nee hoor, als jullie baby gaat huilen, mag ik naar huis!

Laat een bericht achter

Your email address will not be published.